Лабірьскы Русины споюють свої силы зо селами в окресї Меджілабірцї, жебы ся і в малых селах не забывало на русиньскы корїня. В кооперації з містныма самосправами а Русиньсков обродов на Словеньску приносять културны і навчалны подїї, котры утримують русиньску ідентіту жыву.

Утримати русиньску културу жыву і в малых селах є єднов з головных візій, котру сі дали Лабірьскы Русины. Наша актівіта ся зато не зосереджує лем на місто Меджілабірцї, але актівно кооперуєме і з навколїшнїма селами - Чертіжне, Габура, Выдрань, Олька і Воліця. Довєдна з містныма самосправами, школами і културныма орґанізаціями приносиме до тых сел проєкты, котры припоминають, же русиньска ідентіта є все жыва. Нашов намагов є, жебы ся в каждім селї сокотила русиньска традіція, язык і свідомость о тім, хто сьме. Сполуорґанізуєме културны подїї, выставы, спомінковы днї ці навчалны проєкты про дїти і молодеж. Праві через тоты актівіты ся намагаме перебуджати інтерес о корїня, історію і язык нашых предків. Великым партнером і опоров в тій роботї є Русиньска оброда на Словеньску, з котров нас споює довгорочна кооперація. Довєдна приготовлюєме подїї, котры мають не лем културне, але і сполоченьске і выховне значіня – подїї, де ся стрічають ґенерації, де ся співать, говорить по русиньскы а де ся будує гордость на властне походжіня.

Як підкреслюють Лабірьскы Русины: ,,Хочеме, жебы ся і в тых найменшых селах не забывало, же сьме Русины. Бо лем кедь сі будеме памятати, хто сьме, будеме знати, де належыме.“